Dodatek mieszkaniowy Drukuj

Dodatek mieszkaniowy przyznawany jest na okres 6-ciu miesięcy osobom, które mają tytuł prawny do lokalu.

    Prawo do dodatku mają, więc:
  • Najemcy oraz podnajemcy lokali mieszkalnych,
  • Posiadacze mieszkań spółdzielczych lokatorskich lub własnościowych,
  • Właściciele lokali lub domów,
  • Osoby bez tytułu prawnego, ale oczekujący na lokal zamienny lub socjalny.

 

Ważnym kryterium przyznania dodatku mieszkaniowego jest dochód gospodarstwa domowego. Przez gospodarstwo domowe rozumie się gospodarstwo prowadzone przez osobę ubiegającą się o dodatek mieszkaniowy, samodzielnie zajmującą lokal albo gospodarstwo prowadzone przez tę osobę wspólnie z małżonkiem i innymi osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi, które swoje prawa do zamieszkiwania w lokalu wywodzą z prawa tej osoby.

 

    Dodatek przysługuje, jeżeli średni miesięczny dochód na jednego członka rodziny w okresie 3 miesięcy poprzedzających złożenie wniosku o dodatek nie przekracza:
  • 175% kwoty najniższej emerytury w gospodarstwie jednoosobowym,
  • 125% kwoty najniższej emerytury w gospodarstwie wieloosobowym.

Przy wydawaniu decyzji o przyznaniu dodatku mieszkaniowego uwzględnia się kwotę najniższej emerytury obowiązującą w dniu złożenia wniosku, ogłaszaną przez Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Uległa ona zmianie z dniem od 1 marca 2017 roku i wynosi 1000,00.

    Przeliczając:
  • W gospodarstwie jednoosobowym - 175% dochodu stanowi kwotę 1750,00,
  • W gospodarstwie wieloosobowym - 125% dochodu stanowi kwotę 1250,00

Przy obliczaniu dodatku bierze się pod uwagę dochód brutto po odliczeniu kosztów uzyskania i składek ZUS (emerytalnych, rentowych i chorobowych), wypłacony w okresie 3 miesięcy przed złożeniem wniosku.
Do dochodu nie wlicza się świadczeń pomocy materialnej dla uczniów, dodatków dla sierot zupełnych, jednorazowych zapomóg z tytułu urodzenia się dziecka, dodatku z tytułu urodzenia dziecka, pomocy w zakresie dożywiania, zasiłków pielęgnacyjnych, zasiłków okresowych z pomocy społecznej, jednorazowych świadczeń pieniężnych i świadczeń w naturze z pomocy społecznej oraz dodatku mieszkaniowego.

Kolejną przesłanką uzyskania dodatku jest normatywna powierzchnia użytkowa lokalu lub domu jednorodzinnego, która w przeliczeniu na liczbę członków gospodarstwa domowego nie może przekraczać:

  • Dla 1 osoby 35 m2 + 30%, tj. 45,5 m2;
  • Dla 2 osób 40 m2 + 30%, tj. 52 m2;
  • Dla 3 osób 45 m2 + 30%, tj. 58,5 m2;
  • Dla 4 osób 55 m2 + 30%, tj. 71,5 m2;
  • Dla 5 osób 65 m2 + 30%, tj. 84,5m2;
  • Dla 6 osób 70 m2 + 30%, tj. 91 m2.

Normy powierzchni użytkowej podwyższa się o 15 m jeżeli w mieszkaniu zamieszkuje osoba niepełnosprawna poruszająca się na wózku lub osoba niepełnosprawna, jeżeli niepełnosprawność wymaga zamieszkiwania w oddzielnym pokoju.
O wymogu zamieszkiwania w oddzielnym pokoju orzekają powiatowe zespoły do spraw orzekania o niepełnosprawności.
Znowelizowana ustawa o dodatkach mieszkaniowych w 2004 roku wprowadziła zmianę dotyczącą wywiadów środowiskowych, a mianowicie - obecnie organ może odmówić udzielenia dodatku mieszkaniowego, jeżeli:

  • Występuje rażąca dysproporcja pomiędzy niskimi dochodami wykazanymi w złożonej deklaracji o dochodach, a faktycznym stanem majątkowym wnioskodawcy, wskazującym, że jest on w stanie uiszczać wydatki związane z zajmowaniem lokalu mieszkalnego (domu jednorodzinnego) wykorzystując własne środki i posiadane zasoby majątkowe.
  • Faktyczna liczba osób wspólnie stale zamieszkujących i gospodarujących z wnioskodawcą jest mniejsza, niż wykazana w deklaracji.


Wywiadu środowiskowego dokonuje upoważniony pracownik gminy, mogący żądać od wnioskodawcy i członków jego gospodarstwa domowego oświadczeń o stanie majątkowym, zawierających w szczególności dane o posiadanych ruchomościach i nieruchomościach oraz zasobach pieniężnych. Odmowa złożenia oświadczenia stanowi podstawę do wydania decyzji o odmowie przyznania dodatku mieszkaniowego.

    Do wydatków ponoszonych przez gospodarstwo domowe w związku z zajmowaniem lokalu zalicza się:
  • Czynsz,
  • Opłaty związane z eksploatacją i utrzymaniem nieruchomości w częściach przypadających na lokale mieszkalne w spółdzielni mieszkaniowej, zaliczki na koszty zarządu nieruchomością wspólną,
  • Odszkodowanie za zajmowanie lokalu bez tytułu prawnego,
  • Inne niż wymienione w powyższych punktach opłaty za używanie lokalu mieszkalnego,
  • Opłaty za energię cieplną, wodę, odbiór nieczystości stałych i płynnych,
  • Wydatek stanowiący podstawę obliczania ryczałtu na zakup opału.
    Do wydatków mieszkaniowych nie zalicza się opłat:
  • Za gaz,
  • Za prąd,
  • Użytkowanie wieczyste,
  • Podatku od nieruchomości,
  • Ubezpieczeń.